آزمایشگاه عسل – تشخیص عسل طبیعی

یکی از مطمئن‌ترین روش‌ها برای شناسایی عسل طبیعی ، انجام آزمایش در آزمايشگاه عسل و آزمایش‌های تخصصی در یک آزمایشگاه معتبر بر روی عسل است.

شاخص‌های مهم برگه آزمایش عسل و شیوه‌ی تفسیر آن‌ها

ساکاروز (sucrose):

ساکاروز مهمترین فاکتوری است که طبیعی یا تغذیه‌ای بودن عسل را با آن متوجه می‌شوند  اگرساکاروز عسل به صورت استاندارد زیر ۵ درصد باشد به آن عسل طبیعی می‌گویند. هرچند بعضی گیاهان مثل کنار استثناء هستند و دارای ساکاروزهای بالاتری هستند.

اما ساکاروز به تنهایی نمی‌تواند مشخص کند که یک عسل طبیعی و خام است یا خیر. چرا که ممکن است یک عسل حاوی ساکاروز بالای ۵ درصد باشد (مثل یونجه و کنار) و طبیعی باشد و یا ساکاروز زیر ۵ درصد داشته باشد ولی تغذیه هم‌ شده باشد و یا بدتر از آن حرارت دیده باشد. بهتر است بدانید فقط طبیعی بودن عسل نیست که مهم است و عسل باید علاوه بر طبیعی بودن خام هم باشد. عسلی که خام نباشد و حرارت دیده باشد حتی اگر کاملا از شهد گل‌ها تغذیه کرده باشد ارزشی ندارد. چرا که عسل حرارت دیده بر اساس میزان حرارت، بخشی و یا تمامی خواص خود را از دست می‌دهد.

عسل خام به عسلی می‌گویند که بعد از برداشت حرارت ندیده است و خواص آن حفظ شده است

هیدروکسی متیل فورفورال (HMF):

بعضی از تولیدکنندگان به دلیل مورد پسند واقع شدن در نظر مشتری عسل تولیدی خود را گرم می کنند تا شکرک آن از بین برود غافل از اینکه ازعوامل موثر در شکرک زدن عسل، رطوبت بالا ، درجه حرارت پایین نگهداری و میزان گلوکز بالای نمونه می باشد و با گرم کردن ترکیبی به نام هیدروکسی متیل فورفورال در آن تولید می شود که برای سلامتی مضر می باشد . پس یکی از فاکتورهایی که نشان دهنده گرم کردن عسل می باشد ایجاد ترکیبی به نام هیدروکسی متیل فورفورال می باشد . همچنین این فاکتور نشان دهنده افزودن شربت گلوکز نیز می باشد چون در صنعت برای تولید شربت گلوکز ، ساکارز را تحت تاثیر اسید و حرارت قرار می دهند که در آن ترکیب هیدروکسی متیل فورفورال ایجاد می شود

  آنزیم دیاستاز (diastatic) در آزمايشگاه عسل:

چون آنزیم ها ماهیت پروتئینی دارند با گرم شدن، دناتوره شده و از بین می روند در نتیجه با گرم کردن عسل فعالیت آنزیمی یا همان فعالیت دیاستازی آن از بین می رود و نا گفته نماند آنزیم های موجود در عسل برای دستگاه گوارش بسیار مفید هستند

رطوبت (moisture):

هر چه میزان رطوبت عسل بیشتر باشد، احتمال تخمیر آن هنگام نگهداری در شرایط گرم بیشتر است. مخمرهایی در عسل موجود می باشند و رطوبت موجود در هوا را به شدت جذب می نمایند و در ‏رطوبت بالای عسل، این مخمرها فعال شده و عسل را تخمیر می نمایند. عسلی که بصورت طبیعی در کندو تولید شده باشد ‏رطوبت کمی خواهد داشت